تیتر:فراسوی اخبار جنگ؛ بن‌بست انرژی جهانی و استیصال دیپلماتیک جبهه آمریکایی-صهیونی

کارشناس ارشد مسائل بین‌الملل، با کالبدشکافی ابعاد نادیده گرفته شده در بمب‌های خبریِ اخیر، تأکید می‌کند که انسداد تنگه هرمز و بحران تأمین سوخت، در کنار شکستِ ترامپ در شریک‌یابی نظامی، نشان‌دهنده «صدای بلند قدرت ایران» و تغییر بنیادین موازنه در کفه‌ی متعارف جنگ است.

به گزارش خبرنگار سیاسی شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱»؛ سبحان روحی، کارشناس ارشد بین‌الملل و تحلیل‌گر مسائل راهبردی، در یادداشتی اختصاصی به بررسی ابعاد پنهان تحولات اخیر پرداخته است. متن این یادداشت به شرح زیر است:

«این روزها بمب‌های خبری یکی پس از دیگری در حال انفجارند، بی‌آنکه به ابعاد پنهان و زوایای راهبردی آن‌ها پرداخته شود. برای شفاف‌سازی عرصه، ضروری است به چند خبر کلیدی که در هیاهوی رسانه‌ای نادیده گرفته شده‌اند، بپردازیم:

از نخستین روز حمله خصمانه جبهه آمریکایی-صهیونی علیه ایران، تنگه هرمز مسدود و تردد در آن ممنوع شده است. اگرچه این کنش در وهله نخست یک “رفتار تدافعی سرزمینی” محسوب می‌شود، اما برای کشورهای غربی معنایی فراتر دارد. صاحبانِ بنگاه‌های جریان سرمایه‌داری جهانی که به منطقه جنوب غرب آسیا به‌عنوان منبع تأمین انرژی ارزان و بازار هدف کالاهای خود می‌نگرند، به‌خوبی می‌دانند که تداوم این انسداد، آثار مخربی بر ساختار اقتصاد جهانی بر جای خواهد گذاشت.

از سوی دیگر، نفتکش‌ها تنها ظرفیت نگهداری منابع سوختی را به‌مدت ۱۵ تا ۲۰ روز دارند؛ لذا استمرار این بن‌بست انرژی، تأمین حدود ۴۰ درصد سوخت جهان را با خطری جدی مواجه می‌کند وشاهد این گواه تخلیه نفت کش های موجود در خلیج فارس در مبادی تجاری خود می باشد.در راستای تامین سوخت کشورهای اروپایی، دولت هلند اعلام کرده است که یکی از معدود ذخایر گازی فعال در اروپا را بازگشایی کرده است؛ مخزنی که پیش‌تر به دلیل مخاطرات زمین‌شناختی و احتمال وقوع زلزله تعطیل شده بود، اما اکنون مقامات هلندی علی‌رغم تمام این تهدیدها، برای گریز از بحران انرژی مجبور به بازگشایی آن شده‌اند.

در جبهه دیپلماتیک نیز، تماس‌های مکرر دونالد ترامپ با سران کشورهای اروپایی، بیش از آنکه نمایش قدرت باشد، نشان‌دهنده تلاش برای “شریک‌یابی” جهت تقسیم بارِ ضربه‌های سنگین سیاسی و نظامی است. ترامپ که پیش از این تمایلی به شریک کردن دیگران در فتوحات متوهمانه خود نداشت و سودای قدرت تک‌قطبی را در سر می‌پروراند، اکنون با برهم خوردن محاسبات نظامی‌اش، مستأصلانه به‌دنبال شرکایی است تا پاسخگوی افکار عمومی و منتقدان داخلی آمریکا باشد.

شدت این استیصال تا جایی است که وی برخلاف عرف‌های بین‌المللی و رویه‌های پیشین خود، حتی با رؤسای اقوام کرد منطقه نیز تماس حاصل کرده تا شاید راهی برای خروج از منجلاب پیش‌آمده بیابد. همچنین طبق اخبار منتشره، تماس‌هایی با کشورهای حوزه خلیج‌فارس برقرار شده تا با وارد آوردن فشار دیپلماتیک، ایران را به کنترل وضعیت و عدم مقابله با اهداف ایالات متحده وادار کنند؛ تلاشی مذبوحانه که تنها هدف آن، ایجاد فرصتی برای فرار نیروهای آمریکایی از منطقه است. تمام این تحرکات، گواهی روشن بر “صدای بلند قدرت ایران” در عرصه میدانی است.

این اقتدار تا جایی پیش رفته که حتی کشورهای قدرتمند اتحادیه اروپا را نیز به بازنگری در مواضع خود واداشته است. آلمان و اسپانیا در پاسخ به درخواست کمک ترامپ، صراحتاً اعلام کردند که در این جنگ هیچ‌گونه مشارکت و همکاری نخواهند داشت. اگرچه فشارهای اقتصادی سنگین و تهدید به لغو مبادلات تجاری، اسپانیا و آلمان را به یک همکاری حداقلّی و نمادین واداشت، اما همین مقاومت اولیه، نشان‌دهنده ضعف مفرط ایالات متحده در همراه کردن متحدان سنتی خود است. از سوی دیگر، فرانسه و انگلیس نیز با رد مسئولیت مشارکت مستقیم در حمله به مواضع ایران، صرفاً اعلام کردند که امکان استفاده ایالات متحده از پایگاه‌های منطقه‌ای را فراهم می‌کنند؛ آن‌ها صراحتاً درخواست آمریکا مبنی بر حضور نیروهای پیاده و مشارکت تسلیحاتی را رد کردند.

در این روزها، آنچه کاملاً مشهود است، عدم توازن نظامی در جنگ جاری است، اما نتیجه‌ی کار، برآیندی خلافِ کفه‌های متعارفِ قدرت را نشان می‌دهد. در چنین شرایطی، وظیفه ماست که با نگاهی عمیق به حقایق، از انتشار شایعات جلوگیری کرده و اخبار را از دریچه واقعیت‌های راهبردی بنگریم.»

نویسنده سبحان روحی