سه سلاح حضرت زهرا(س) در جنگ روایت‌ها

تاریخ انتشار : دوشنبه ۱۲ آبان ۱۴۰۴ - ۲:۱۳
کد خبر : 481

وقتی حقیقت در حاشیه ماند و روایت دروغ، تیتر روز شد، فاطمه (س) وارد میدان شد. نه با شمشیر، بلکه با سه سلاح ساده اما بُرنده: منطق، احساس و سکوت. از همان روزی که پیامبر اکرم (ص) چشم از جهان بستند، جنگ روایت‌ها آغاز شد. هر گروهی روایت خودش را می‌گفت و مردم میان تردید

وقتی حقیقت در حاشیه ماند و روایت دروغ، تیتر روز شد، فاطمه (س) وارد میدان شد. نه با شمشیر، بلکه با سه سلاح ساده اما بُرنده: منطق، احساس و سکوت.

از همان روزی که پیامبر اکرم (ص) چشم از جهان بستند، جنگ روایت‌ها آغاز شد. هر گروهی روایت خودش را می‌گفت و مردم میان تردید و ترس گرفتار شده بودند. در آن میان، فاطمه (س) تنها کسی بود که ایستاد تا حقیقت گم نشود و صدای واقعی اسلام خاموش نماند.اولین سلاحش «منطق» بود. فاطمه (س) در مسجد سخن گفت؛ نه از سر خشم یا احساس، بلکه با آرامش و استدلال. با زبانی ساده و روشن پرسید: «آیا روز غدیر را فراموش کرده‌اید؟» در روزگاری که دروغ‌ها با قدرت پخش می‌شدند، او با حرف حساب، ذهن‌ها را بیدار کرد.دومین سلاحش «احساس» بود. اشک‌هایش تنها گریه نبود، پیامی بود از دلِ حقیقت. وقتی در بقیع می‌نشست و می‌گریست، مردم می‌پرسیدند: «چرا فاطمه ناراحت است؟» همین سؤال، دیوارهای دروغ را ترک می‌انداخت. اشک‌های فاطمه رسانه‌ای بودند بی‌صدا، اما پرخروش؛ رسانه‌ای که وجدان‌ها را بیدار می‌کرد.و سومین سلاحش، «سکوت» بود. سکوتی که از هزار فریاد رساتر شد. وقتی وصیت کرد شبانه دفنش کنند، پرسشی جاودانه را در تاریخ به جا گذاشت: «چرا باید قبر دختر پیامبر پنهان بماند؟» همین سکوت، خود تبدیل به فریادی شد که قرن‌هاست خاموش نشده.

فاطمه (س) در میانه‌ی موجی از تحریف و شایعه، مثل یک روایت‌گر صادق ایستاد. حقیقت را گفت، دروغ را افشا کرد و به ما آموخت که رسانه فقط ابزار و تصویر نیست، مسئولیت است.او نشان داد اگر حقیقت در خطر باشد، حتی یک جمله، یک نگاه یا یک اشک می‌تواند جهان را بیدار کند.امروز هم ما در همان میدان ایستاده‌ایم؛ میدان روایت‌ها. ابزارها عوض شده‌اند، اما اصل ماجرا همان است. درس فاطمه (س) برای زمانه‌ی ما این است: برای دفاع از حقیقت لازم نیست فریاد بزنی، کافی است آگاه، صادق و استوار بمانی — درست مثل او.