ما اهل کوفه نیستیم

دست درازی به خاک پاک ایران بازی با دم شیر است و بیداری غرش لشکری رابه همراه دارد که پایان بخش حیات پوشالی تان خواهد بود.

ای وارثان خیبر و ای نمرودیان زمان!

صدای ما را از قلبِ تپنده ایران، از البرزِ سرافراز و از کوچه‌پس‌کوچه‌های غیرت‌خیزِ کرج می‌شنوید؟ خیال کرده‌اید با چند ترقه و اصابت‌ها به خاک پاک ما، شعله‌ی این انقلاب خاموش می‌شود؟

بشنوید و لرزه بر اندام نجس‌تان بیفتد:

خاکِ ما، ناموسِ ماست. هر وجب از این زمین با خونِ شهیدانی آبیاری شده که آرزویشان محو شما از جغرافیای عالم بود. امروز اگر پیر و جوان، کودک و بزرگسالِ ما در هفتمین شبِ وداع با «امام خامنه‌ای»، مشت‌ها را گره کرده‌اند، برای این است که بدانید ما نه از موشک‌های شما می‌ترسیم و نه از هیمنه‌ی پوشالی‌تان!

خطاب به آمریکای جنایتکار و سگِ نگهبانش، اسرائیل کودک‌کش:

دست‌درازی به حریمِ «ایرانِ مقتدر»، بازی با دمِ شیر است. اصابت به کرج، یعنی بیدار کردنِ غرشِ لشکری که کابوسِ شب‌های شماست. ما اهلِ کوفه نیستیم که امام‌مان تنها بماند و راهش نیمه‌تمام بماند؛ ما فرزندانِ آن پدری هستیم که فرمود: «اسرائیل باید از صحنه روزگار محو شود.»

امروز در کرج ، از گریه بر مظلومیتِ رهبرمان، به خشمِ مقدس رسیده‌ایم. خشمی که دودمانِ صهیونیسم را به باد خواهد داد. منتظر باشید… انتقامِ ما، نه یک شعار، که واقعیتی است که تاریخ را تکان خواهد داد.

«أَلَیْسَ الصُّبْحُ بِقَرِیبٍ؟»

آیا صبح نزدیک نیست؟

نویسنده مهدیه ایمانی