ارتباط با نسل جدید با ادبیات دهه۶۰ شدنی نیست/فاصله‌گیری از انحصارگرایی

بر اساس پژوهشی که انجام داده‌ام، نسل نو همواره در دوره‌های مختلف تاریخی وجود داشته، اما نسل‌های جدید امروز از نسل «زد» تا نسل‌های پس از آن ویژگی‌هایی متفاوت از نسل‌های پیشین دارند. مهم‌ترین تفاوت آن‌ها، زیست دائمی با فناوری‌های نوین، دسترسی آسان به اطلاعات و وابستگی جدی به ارتباطات است؛ تا جایی که ارتباطات برای آن‌ها گاه از نیازهای اولیه زندگی نیز مهم‌تر تلقی می‌شود. همین ویژگی‌ها در کنار تسلط بالا بر فضای مجازی، شبکه‌های اجتماعی و فناوری‌های نو، ظرفیت‌های قابل‌توجهی در اختیار این نسل قرار داده است؛ ظرفیتی که اگر به رسمیت شناخته شود، می‌تواند آن‌ها را به کنشگرانی مؤثر در حوزه فرهنگ و ادبیات تبدیل کند. مسئله اصلی اما، اعتماد است. در سال‌های جنگ نیز زمانی که نظام حکمرانی به جوانانی اعتماد کرد که شاید در ابتدا دانش و تجربه جنگ نداشتند، استعدادهایی چون شهید حسن باقری، شهید مهدی باکری، شهید مهدی زین‌الدین و شهید حسین خرازی مجال بروز پیدا کردند و توانستند در برابر هجمه‌ای سنگین ایستادگی کنند. امروز نیز اگر به نسل جوان اعتماد کنیم، میدان بدهیم و از برچسب‌زنی‌های نادرست پرهیز کنیم، قطعاً چهره‌های اثرگذاری در حوزه فرهنگ و ادبیات ظهور خواهند کرد. همان‌طور که شهید حسن باقری در مقطعی از جنگ تأکید کرد که «باید به خود جرات داد و بپذیریم این‌گونه جنگیدن کارآمد نیست»، امروز هم باید به خودمان جرات بدهیم و اجازه دهیم این نسل با زبان، ابزار، خلاقیت و نوآوری خود وارد میدان شود. طبیعی است که در این مسیر، اشتباهاتی هم رخ دهد، اما اگر این مرحله گذار به‌صورت مدیریت‌شده و منطقی طی شود، دستاوردهای آن قابل‌توجه خواهد بود. نسل جدید می‌تواند نقشی مهم در حفظ و بازآفرینی ادبیات انقلاب اسلامی و ادبیات پایداری ایفا کند؛ به‌ویژه در شرایطی که حتی در داخل کشور نیز با نوعی فقر معنایی در این حوزه‌ها مواجه هستیم. این نسل، اگر جدی گرفته شود، می‌تواند به احیای این ادبیات و حتی معرفی آن در سطح منطقه‌ای و جهانی کمک کند. منبع خبرگزاری مهر